Ya-Hu – Zurück zu den wurzeln

KÜÇÜK NA’T

Göz seni görmeli, ağız seni söylemeli

Hafıza seni anmak ödevinde mi

Bütün deniz kıyılarında seni beklemeli

Sen eskimoların ısınması sevgililer mahşeri

 

Aklım yeni bir akıldır çiçeklerden

Mantığım mantığın üstünde yeni

İçimde Nuh’un en yeni tufanı

Dünyaya ayak basıyorum yeniden

 

Göz seni görmeli ağız seni söylemeli

Bütün deniz kıyılarında seni beklemeli

 

Yüzlerce yıl geçiyor belki bir bulut geçiyor

Ben yeni doğmuş bir çocuk gibi

Herkesin konuştuğu dilden mahrum

Ama yepyeni bir dil konuşmanın sevinci

 

Bütün deniz kıyılarında seni anmalı

Sen buzulların erimesi eskimoların ısınması

 

 

Sezai Karakoc

Serseri

 

Yeryüzünde yalnız benim serseri
Yeryüzünde yalnız ben derbederim
Herkesin dünyada varsa bir yeri
Ben de bütün dünya benimdir derim

Yıllarca gezdirdim hoyrat başımı
Aradım bir ömür, arkadaşımı
Ölsem dikecek yok mezar taşımı
Halime ben bile lanet ederim

Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar
Ne kendisine yar, ne kimseye yar
Bir rüya uğruna ben diyar diyar
Gölgemin peşinden yürür giderim

Necip Fazil K.
 

…

 

Toplum,
zavallı insanlardan kaçarken,
ben zavallılığın kaynağı olan umutsuzluktan kaçarım.

öylesine bir kiz iste…

Bebek Resmi

Ilk calismalarimdan bir tanesi.

Ama Ilk  cizdigim resim bu muydu hatirlamiyorum. Ilk degilse bile ikincisi. Nedense ilklerim hep güzel oluyor sonraki calismalarimsa cirkinlesiyor. Ne yaparsam yapim  

 

Muhammedi cizeyim dedim, ama daha cok zekeria beyazin torununa benzedi ;)

Tatildi, okulumuzda yokdu. Dedim biraz bisiler cizim en azindan. Ne cizim ne cizim derken Muhammedi cizmek geldi aklima. Derken büyük bir hevesle cizmeye basladim. Ama cok cabukda sıkıldım.

Ama madem basladim bari biteriyim derken iyice cirkinlesdi resimcik

Tugba Zekeria Beyazin torunu diyip duruyo resmi gördükce =) eeee buda bir basari!…
Muhammede benziyo ayni anda Zekeria Beyaza ikisi bir arada yani

ANLAYANA!…

Icimdekilerini kagida dökmeyi denedim yine bu gece,
ve Kelimelerin icinde bogulup kaldim yine!
Cümlelerim yarim kaldi, kelimler ise yetersiz…

Yazmak ne kadar zor bir sey. Yazabilmek!
Peki ya Anlatmak, Anlatabilmek? Ve en önemlisi Anlasabilmek!

Yazamiyorum,
Anlatamiyorum,
ve en kötüsü anlasilamiyorum!

Yazabilen kalemlere, Anlatabilen Dillere ve Anlamayi bilen yüreklere selam olsun…

Kacmak care olmasada…

Kacmak care olmasada
Kacasım var kaybetmekten korkup sımsıkı sarıldıĝım
umutlarimin tükendiĝini düşündüĝüm anda…
ama biliyorum kacmak sadece kaybetmeyi ögretir insana…

kendimin karşısına gecip dur dediĝimde,
kendimi bile dinlemeyip ezip gectiĝim anda
kacasim var, adı bile anılmamiş ulaşılmaz diyarlara
ama biliyorum kacmak sadece kaybetmeyi ögretir insana

Önüme cikan ufak taşlara takılıp düştüĝüm anda
Tekrar kalkıp yola koyulmak imkansız gibi gelir bana
Ve işte öyle bi anda kacmak tek care gibi gelir insana
Ama bilmeli herkes
KACMAK SADECE KAYBETMEYI ÖGRETIR INSANA

Ama yinede kacasım var uzaklara
Kendimin bile olmadıĝı ıssız dıyarlara…

Kargasa

Icimde bir yangin var
Sebebini bilmedigim, cözemedigim.

Firtinalar kopuyor yüregimde,
Durdurmaya calistigim, ama engel olamadigim.

Kalbimin aglamasini hissediyorum
Kederini bilmedigim, derdine care olamadigim.

Sorular var aklimda
Yillardir cözemedigim…

Belkide bu sorulardi icimdeki yanginin sebebi,
yüregimdeki firtinanin nedeni,
Ve kalbimin bitmeyen kederi.
Belkide sadece günahlarimdi
bütün bu kargasanin bitmeyen cilesi…